Νέα

Ο χαιρετισμός του Π. Τάτση στους «συνοδοιπόρους» του ΙΚΑ

Τον αγωνιστικό χαιρετισμό της ΠΟΣ-ΟΑΕΕ μετέφερε ο πρόεδρος Παντελής Τάτσης στο 23ο Εκλογοαπολογιστικό Συνέδριο της Ομοσπονδίας Συνταξιούχων Ελλάδας (ΟΣΕ) ΙΚΑ, που έγινε στην Αθήνα στις 21-22 Οκτωβρίου 2021.

Στο 23ο Συνέδριο της ΟΣΕ-ΙΚΑ συμμετείχαν 325 αντιπρόσωποι από 95 πρωτοβάθμια σωματεία, που εκπροσωπούν πάνω από 25.000 συνταξιούχους, Την εισήγηση στο συνέδριο έκανε ο πρόεδρος της ΟΣΕ ΙΚΑ Δήμος Κουμπούρης υπογραμμίζοντας:  ιάρχισαν χτες και ολοκληρώνονται σήμερα, με την εκλογή νέας διοίκησης, «Όλο αυτό το διάστημα το συνταξιουχικό κίνημα συνέχισε να βάζει την αγωνιστική του σφραγίδα τόσο την περίοδο πριν όσο και μετά το ξέσπασμα της πανδημίας».

Το Συνέδριο χαιρέτησαν ο Πέτρος Πέτρου εκ μέρος της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας, ο Κίμ Μποϊξ εκ μέρους της Διεθνούς Συνδικαλιστικής Ένωσης Συνταξιούχων και Επιδοματούχων της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας,ο Κώστας Σκαρπάρης από την Παγκύπρια Εργατική Ομοσπονδία,η Γιώτα Ταβουλάρη, εκ μέρους του ΠΑΜΕ, καθώς και μέλη της ΣΕΑ εκ μέρους των άλλων συνταξιουχικών οργανώσεων.

Ο  Π. Τάτσης στο χαιρετισμό του ανέφερε: «Μεταφέρω τον αγωνιστικό χαιρετισμό της ΠΟΣ-ΟΑΕΕ στους αντιπροσώπους του Συνεδρίου των συναδέλφων του ΙΚΑ. Τους “συνοδοιπόρους”, όπως έλεγαν στην παλιότερη εποχή των διώξεων και των κυνηγητών.Είμαστε, βέβαια, και στην κυριολεξία συνοδοιπόροι στους μεγάλους μαραθώνιους των κινητοποιήσεων, που ξεκίνησαν απ’ τον Απρίλη του 1994. Τότε, δηλαδή, που δέκα πανελλαδικές οργανώσεις των συνταξιούχων, με διαφορετική, βέβαια, σύνθεση, συγκρότησαν την πρώτη Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα για να αντιπαλέψουν τις μεγάλες ανατροπές στην Κοινωνική Ασφάλιση. Αυτές τις ανατροπές με τις οποίες άρχισαν να ροκανίζουν και να κατακρεουργούν τις συντάξεις και τις κοινωνικές παροχές για τα λαϊκά στρώματα της χώρας. 

Μέσα απ’ τις δράσεις της ΣΕΑ διοργανώσαμε και εμείς τα δικά μας …συνέδρια! Μόνο που η διοργάνωση των δικών μας συνεδρίων έγινε στο “ιερό πεζοδρόμιο”. Εκεί που κάναμε τη μεγάλη διαπίστωση: Το 1992 το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο πρότεινε τους τρείς πυλώνες του Πινοσέτ, ως το βέλτιστο σύστημα ασφαλιστικό σύστημα για την Ελλάδα. Από τότε, λοιπόν, οι εκάστοτε κυβερνήσεις έχουν επιδοθεί σε μια σκυταλοδρομία υλοποίησης αυτής της πολιτικής. Έτσι φτάσαμε στην Εθνική Σύνταξη του Κατρούγκαλου, που αποτελεί το θεμέλιο λίθο του πρώτου πυλώνα, και την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης του Τσακλόγλου, που διευρύνει το πεδίο και για τους τρείς πυλώνες».

Στη συνέχεια ο Π. Τάτσης, αφού καλωσόρισε τον Κίμ Μποϊξ, υπογράμμισε: «Η Διεθνής Συνδικαλιστική Ένωση είναι το μοναδικό σχήμα που ενημερώνει και συντονίζει τους αγώνες της Τρίτης Ηλικίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι κυρίαρχοι της «ανάπτυξης» αντιμετωπίζουν τους ηλικιωμένους σαν τα «γηρασμένα άλογα», που στέκονται εμπόδιο στις απάνθρωπες και αδίστακτες επιδιώξεις για την χωρίς όρια κερδοφορία των επενδύσεών τους. Κάνουν και συνέδρια για την “πληθυσμιακή γήρανση”, όπως αυτό που οργάνωσε ο Ecomomist στην Ελλάδα στις 19 Οχτώβρη 2021. Και διαπίστωσαν πως “το δημογραφικό πρόβλημα  αποτελεί μείζον πρόβλημα για την Ελλάδα που μπορεί να δημιουργήσει υπαρξιακούς κινδύνους για το συνταξιοδοτικό σύστημα”.

Μάλιστα ο υφυπουργός Εργασίας και καθηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Πάνος Τσακλόγου “έκλαψε” σαν νέος Ιερεμίας στα συντρίμια της Κοινωνικής Ασφάλισης λέγοντας: “Τα διανεμητικά συστήματα δουλεύουν καλά όταν οι ασφαλισμένοι είναι πολλοί και οι συνταξιούχοι λίγοι, αλλά έχουν δυσκολίες σε γερασμένες κοινωνίες όπου οι ασφαλισμένοι λιγοστεύουν και οι συνταξιούχοι πληθαίνουν”. Τσιμουδιά όμως γιατί τα παιδιά και τα εγγόνια μας παραδέρνουν στην ανεργία, παρότι η πρόοδος της επιστήμης θα τους εξασφάλιζε εργασία και με μεγάλες, μάλιστα, ευκολίες. Μούγγα, στην κυριολεξία, για τις αιτίες που εμποδίζουν τους νέους και τις νέες να δημιουργήσουν οικογένειες, προκαλώντας υπογεννητικότητα στη χώρα μας.

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Εύχομαι καλή επιτυχία στο συνέδριό σας, ώστε οι αποφάσεις του να αποτελέσουν, ένα απ’ τα καλύτερα εφόδια στη δράση της ΣΕΑ από εδώ και πέρα. Η σημαία του αγώνα πρέπει να σηκωθεί ψηλότερα. Οι αντιλαϊκές πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κυβερνήσεών τους εμφανίζονται, καθημερινά, πιο απειλητικές. Ο κοινός αγώνας με όλους όσους θίγονται απ’ τις αντιλαϊκές πολιτικές είναι χρέος στη γενιά μας και παρακαταθήκη στα παιδιά και τα εγγόνια μας».